• Column

Door Coby Speelman, Arkade

In februari kregen alle leerlingen van de St. Catharina school lessen over het humanisme. Daarbij werd gebruik gemaakt van de leskist Humanisme van Arkade. In de lessen ging het over humanisme in het algemeen, maar ook over de betekenis van het humanisme voor mensen. Humanisten vinden het belangrijk dat je jezelf goed kent, dat je een eigen mening vormt en rekening kunt houden met anderen en je verantwoordelijk gedraagt in de samenleving.

Bij de afsluiting van het project hebben de leerlingen van de groepen 1-6 opdrachten gemaakt over de vragen; ‘Wie ben jij?’ en ‘Wat hoort bij jou?’
De jongste leerlingen brachten allemaal een voorwerp mee naar school dat belangrijk voor hen is en hebben daarover aan elkaar verteld.
Voor de meeste kinderen was dat een knuffel, waar ze bijzonder aan gehecht zijn. Er was ook een jongen die een lampje meebracht: ‘Dan kan ik het donker wegsturen en alles licht maken.’


Groep 3 maakte gekleurde brillen, waarmee alles er steeds anders uit ziet. ‘Ik vind de gele bril mooi, want dan lijkt het of de zon schijnt.’ ‘De rode bril vind ik niet leuk, want dan lijkt het of ik lava zie en dat vind ik eng’. De groepen 4-6 tekenden zichzelf en schreven op wie zij zijn en wat zij belangrijk vinden. De groepen 7-8 maakten posters over de belangrijkste kinderrechten. 

Verschillende groepen hebben hun werkstukken aan elkaar laten zien en erover verteld.

Bij de groep die een poster had gemaakt over het recht van kinderen op een eigen mening ontstond een gesprek over de leerlingen van het voortgezet onderwijs die die week een dag gespijbeld hadden van school om te demonstreren voor het klimaat. ‘Het is misschien niet goed om te spijbelen, maar als de regering niet luistert, moet je toch wel iets doen’. Een klasgenoot vond het wel belangrijk dat er veel meer elektrische auto’s zouden komen, maar dacht dat veel mensen dat niet zouden kunnen betalen. Een ander vond dat alle auto’s, scooters en bromfietsen wel weg konden. ‘We kunnen met de bus en de trein en we hebben toch ook allemaal twee benen om te lopen’.
Ze waren het erover eens dat volwassenen veel meer naar kinderen zouden moeten luisteren, want: ‘Volwassenen denken kritisch, maar kinderen denken anders; ze denken heel creatief en dat is belangrijk.’
Mooi gezegd!