Afgelopen donderdag organiseerde de Leertuin een bijzondere samenkomst in een prachtig versierde zaal in Amsterdam. Aanleiding was de start van de vastenperiode voor de christelijke gemeenschap, die nu samenvalt met de vastenperiode van de moslimgemeenschap. Een moment waarin twee tradities elkaar ontmoetten en waarin vooral verbinding centraal stond.
Samen vieren, samen verbinden – Een bijzondere bijeenkomst bij de Leertuin
Ouders, leerlingen, collega’s, samenwerkingspartners en vrijwilligers kwamen samen om een maaltijd te delen. Want samen eten verbindt: het nodigt uit om verhalen te delen, elkaar te leren kennen en te ontdekken hoeveel we met elkaar gemeen hebben.
Hanife Sak, directeur van de Leertuin: “Ondanks verschillen in achtergrond, cultuur of geloof delen we allemaal dezelfde wens: dat kinderen zich kunnen ontwikkelen, kunnen leren en zich veilig en thuis voelen op school.”
Tijdens de bijeenkomst was Flora Breemer, stadsdeelbestuurder van Amsterdam Zuid, aanwezig. Zij ging in gesprek met de kinderen en toonde haar betrokkenheid bij het inclusieve karakter van de school.
Daarnaast droeg Hanife Sak een prachtig gedicht voor dat de kern van de avond prachtig verwoordde:
Als jij God zegt, zeg ik Allah
Ik zeg kerk, jij moskee
Ik eet kerstkrans, jij baklava
Jouw imam, mijn dominee
Ik zeg Jezus, jij Mohammed
Ik lees Bijbel, jij Koran
Mijn kind Jan heet bij jou Achmed
Vasten noem jij Ramadan
De Schrift lezen heet reciteren
Ik kook westers, jij halal
Suikerfeest of kerstfeestsferen
Jij kebab, ik bitterbal
Laat verschillen ons niet scheiden
Maar zoek wat ons samen bindt
Zoek de God die ons wil leiden
Die eenheid in verschillen vindt!
Het gedicht benadrukte wat tijdens deze viering voelbaar was: juist wanneer we elkaars tradities erkennen en waarderen, ontstaat er ruimte voor begrip, respect en een gevoel van gezamenlijke kracht.
De bijeenkomst werd afgesloten met een gezamenlijke maaltijd, waarin iedereen – jong en oud – de tijd nam om elkaar te ontmoeten. Een viering die liet zien hoe mooi het is om verschillen te omarmen en hoe rijk onze gemeenschap wordt wanneer we samen optrekken.
