ASKOfette met Willem van der Raad

  • Gemaakt op: 8-4-2015 09:00
  • |
  • Gewijzigd op:
  • |
  • Geplaatst door: Nancy Optenkamp
  • |
  • Auteur: Nancy optenkamp
  • |
  • Fotograaf: Jozefschool Amsterdam

​Willem, de conciërge van de St. Jozefschool Amsterdam is een onmisbaar baken, iedere dag, voor leerlingen en team van de Jozef. Hij heeft de overstap gemaakt van 'Tante Pos' en de entertainment wereld naar het onderwijs..

Loopbaan in het kort:
In 1976 ben ik begonnen als leerling-besteller bij de PTT. Leren sorteren van post op grote plaatsen op alfabet en later verfijnen naar kleinere plaatsen en dorpen. Spoorlijnen leren van heel Nederland, want toen reden er nog posttreinen. Na een jaar mocht ik de straat op om post te bezorgen in Amsterdam West. Toen ik geslaagd was ging ik in Amsterdam Buitenveldert op postkantoor Giessenburg aan de slag. Daar heb ik 34 jaar gewerkt. Van alles heb ik gedaan, zo was ik mentor, werkte in de aangetekende kooi, postbussen sortering, heb de omwisseling van de gulden naar de euro meegemaakt en ik was ook nog een tijdje leidinggevende. Ik heb zelfs een dove jongen opgeleid met handen en voeten en gebaren.
En toen moest TNT bezuinigen; er kwamen postbezorgers (goedkope krachten) en ik moest uitkijken naar een andere baan. Ook heb ik in het amusement gezeten: van 1980 tot 2005 ging ik het land door met indoorattracties. Minikermis, suikerspin, popcorn, podia en geluid voor feesten en partijen. Met heel veel bekende artiesten uit de muziekwereld heb ik samengewerkt. En nu ben ik conciërge van basisschool Sint Jozef vanaf augustus 2010. Het mooie hiervan is dat ik zelf hier als jochie van 6 jaar ben begonnen als leerling.

Leuk aan werken in het onderwijs is:
Ik geef natuurlijk geen onderwijs aan kinderen, ik sta niet voor de klas. Maar ik moet wel lachen als ik door de gangen loop, dan hoor ik dat de tafels van 3 of 4 klassikaal worden opgesomd, of de hoofdsteden van Nederland worden genoemd. Als ik in een klas kom om wat af te geven blijf ik soms even staan om te horen wat de juf of meester uitlegt.

Hoe was je zelf als kind?
Ik kwam uit een groot gezin van 8 kinderen, het was altijd gezellig, na school voetballen en spelen op een plek waar nu flats staan. Ik had veel vriendjes en vriendinnetjes, dus altijd lol na school.

Mooiste boek/muziek/film?
Boeken lees als ik met vakantie ben, de laatste was “de kraamvrouw”, leuke triller. Thuis staat radio 10 gold aan, jaren ‘70 en ’80 muziek, zalig. En de film dokter Zhivago heb ik vier keer gezien in de voormalige Victoria bioscoop aan de Sloterkade in Amsterdam.

De school waar ik werk, is een fijne school omdat….
Mijn werk is geen dag hetzelfde, nooit eentonig, of het nu om een gummetje of pleister gaat of om lekke vullingen of kopieerpapier. En ik werk met een geweldig team, fijn toch.

Ik erger mij aan…
Slordigheid, het moet bij mij netjes zijn als collega of leerlingen met de ouders binnen komen.

Verliefd/verloofd/getrouwd?
Getrouwd, twee mooie dochters en ik ben trotse opa van een kleinzoon Sam.

Ik wil graag een keer op de foto met ….
Nou, met BN-ers sta ik genoeg op de foto. In Washington in de Verenigde Staten stond ik met Edward Kennedy bij het Capitol op de kiek. Maar als ik mocht kiezen, kies ik voor Koningin Maxima, topvrouw.

Trots op?
Op mijn vader en moeder, op wat die hebben bereikt met hun gezin en later met tientallen klein-, en achterkleinkinderen. De deur stond altijd wagenwijd open, niets was te veel.

Wat doe je het liefst in je vrije tijd?
Nou, de weekenden zijn wel kort hoor, maar ik spit wel ‘s zaterdags de hele krant door, en ik ga hockey kijken bij m’n dochter op zondag. In zomervakantie kamperen we graag en gaan dan richting Zuid-Duitsland of het zwarte woud -  De Eifel is mijn favoriet.

Dondersteentjes in de klas: dit is mijn gouden tip…
Ik zie ze vaak buiten de klas, maar als ik iets zie wat niet in de haak is dan vertel ik dat tegen ze.
Of juist niet: laatst zaten er twee achter het podium, wat niet mag, we zien elkaar, zij schrokken, maar ik zeg niets en loop door. ‘Hij zegt helemaal niets’ hoor ik ze zeggen, en later die dag op het schoolplein hoor ik ‘sorry meneer Willem, wij waren fout en doen het nooit meer’.

Aan wie wil je het stokje doorgeven en waarom?
Iemand van materiële zaken van het bestuursbureau, daar hebben we vaak genoeg mee te maken als zaken gerepareerd moeten worden of als er grote verbouwingen plaats vinden.



​Conciërge van de St. Jozefschool in Amsterdam Buitenveldert

Foto's

Video's

Meer informatie